Bezpieczny Bank

W ciągu kilku dni w marcu 2023 r. upadły trzy banki w USA, jako pierwszy upadł Silicon Val- ley Bank (SVB) 16. największy bank w USA, a następnie Signature Bank (SB) i First Republic Bank (FRB). Zdarzenia te przypomniały o upadku Washington Mutual Bank w 2008 r. Bezpo- średnią przyczyną upadłości SVB, SB i FRB był gwałtowny odpływ depozytów, a to zwiększy- ło ryzyko podobnego runu na inne banki w amerykańskim sektorze bankowym. Dotyczyło to zwłaszcza tych banków, które miały stosunkowo duże udziały depozytów klientów nieob- jętych gwarancjami FDIC, miały nierozliczone straty na aktywach albo portfele kredytowe miały znaczne ekspozycje na nieruchomości komercyjne. Procesy te jeszcze raz uświadomiły zagrożenia dla stabilności banków spowodowane zagregowanym oddziaływaniem zaostrzo- nej polityki pieniężnej i finansowej oraz niewłaściwego zarządzania odsetkami, płynnością i ryzykiem kredytowym. W opracowaniu poddano analizie sytuację finansową upadłych ban- ków oraz średniookresową projekcję zagrożeń stabilności jaka może wystąpić w bankach o podobnym profilu działalności i strukturze bilansu.

Przedmiot i cel pracy: Celem niniejszego artykułu jest analiza zagrożenia phishingiem jako głównego wyzwania dla bezpieczeństwa bankowości cyfrowej. Praca skupia się na identyfikacji metod ataków phishingowych, ocenie skuteczności działań obronnych podejmowanych przez instytucje finansowe oraz proponuje rozwiązania mające na celu zminimalizowanie ryzyka dla klientów.

Materiały i metody: Analiza oparta jest na badaniach przeprowadzonych przez różne instytucje, w tym CERT Polska, oraz na analizie konkretnych przypadków ataków phishingowych udokumentowanych przez te organizacje. Wykorzystane zostały również dane statystyczne dotyczące świadomości społeczeństwa w zakresie zagrożeń phishingiem. Metody badawcze obejmują również studium przypadków ataków, analizę przykładów fałszywych stron bankowych oraz propozycje działań prewencyjnych.

Wyniki: Analiza wykazała, że phishing nadal stanowi istotne zagrożenie dla sektora bankowego, a ataki tego rodzaju są często skierowane na klientów instytucji finansowych. Badania pokazują, że mimo działań obronnych podejmowanych przez banki, skuteczność ataków phishingowych utrzymuje się, co wskazuje na potrzebę ciągłego doskonalenia strategii bezpieczeństwa.

Wnioski: Praca sugeruje, że banki powinny kontynuować edukację swoich klientów w zakresie rozpoznawania zagrożeń phishingowych. Ponadto, wprowadzenie dodatkowych metod autoryzacji, takich jak klucze U2F, może stanowić skuteczną ochronę przed atakami. Warto również zwrócić uwagę na grupy bardziej narażone na ataki phishingowe, takie jak osoby starsze, i dostosować działania edukacyjne do ich potrzeb. Praca wskazuje na konieczność ciągłego dostosowywania strategii bezpieczeństwa banków do ewoluującego krajobrazu cyberbezpieczeństwa.

Przedmiotem niniejszego artykułu jest niespójność przepisów dotyczących prania „brudnych” pieniędzy w prawie krajowym, a także w relacji do prawa unijnego. W artykule wskazane zostały braki legislacyjne, które uniemożliwiają skuteczne ograniczanie przestępczości prania pieniędzy. Bez ich wprowadzenia nie będzie możliwe ograniczanie zjawiska prania brudnych pieniędzy, szczególnie w tych wypadkach, a jest ich coraz więcej, przestępczości transgranicznej oraz popełnianej z wykorzystaniem podmiotów zbiorowych.

Celem artykułu jest przybliżenie podstaw funkcjonowania zrzeszeń banków spółdzielczych z uwzględnieniem problematyki wykonywania obowiązków dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Artykuł przedstawia istotne wątpliwości z zakresu stosowania przepisów AML/CFT przez banki należące do zrzeszeń banków spółdzielczych. Generują one istotne ryzyko po stronie zrzeszeń banków spółdzielczych, które bez ingerencji prawodawcy będzie niezwykle trudno wyeliminować. Autorzy prezentują postulaty de lege ferenda oraz wskazują na potrzebę zajęcia jednoznacznego stanowiska przez GIIF.

Artykuł prezentuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem na rynkach finansowych li- stów zastawnych w formie zdematerializowanej. Omówiono w nim jednak nie tylko formy funkcjonowania listów zastawnych jako papierów wartościowych, lecz również rolę, jaką odgrywa dematerializacja listów zastawnych w funkcjonowaniu rynku papierów wartościo- wych. Zachodzące zmiany technologiczne, zwłaszcza w kontekście rozwoju technologii łań- cucha bloków (ang. blockchain), skłaniają do podjęcia dyskusji na tle przyszłości formy funk- cjonowania listów zastawnych w obrocie, a zwłaszcza możliwość ich tokenizacji1. Poruszane w artykule zagadnienia nie doczekały się do tej pory całościowego opracowania w piśmien- nictwie. Podstawowym celem badawczym było wykazanie, po pierwsze, że dematerializacja listów zastawnych pozytywnie wpływa na elastyczność emisji tych papierów wartościowych. Po drugie, że dematerializacja jest bezpiecznym rozwiązaniem inkorporowania papierów wartościowych, jednak niepozbawionym całkowicie ryzyk. W artykule posłużono się metodą dogmatyczno-prawną (Pieter 1975, s. 25). Jej przedmiotem była analiza przepisów prawa oraz ich wykładnia. Metoda ta pozwoliła ustalić obowiązujące przepisy w omawianym zakresie i dostrzec zachodzące zmiany regulacyjne w kontekście for- my funkcjonowania listów zastawnych jako papierów wartościowych.

W artykule przedstawiono zagadnienia etyki bankowej, w szczególności zawarte w Rekomendacji Z. Dokonano porównania wartości etycznych zawartych w Corporate governance principles for banks, Wytycznych EBA w sprawie zarządzania wewnętrznego oraz w Rekomendacji Z. Następnie sformułowano wnioski de lege lata i de lege ferenda. Realizacja postawionego celu wymagała zastosowania metod badawczych: obserwacji naukowej opartej na przeglądzie dostępnej literatury, opracowań i materiałów źródłowych z sektora bankowego wraz z analizą i wnioskowaniem.

Niniejszy artykuł nawiązuje do wyników badania empirycznego sektora banków w Polsce przeprowadzonego w okresie marzec – kwiecień 2023 roku (Kasiewicz, Woźniak 2024). Zasadniczym celem badania było wskazanie, jak banki w Polsce podchodzą do kształtowa- nia systemu zarządzania ryzykiem w warunkach cyfryzacji procesów i ocenić te działania w perspektywie 2035 roku. W badaniu zastosowano technikę badania ankietowego CAWI (ang. Computer-Assisted Web Interview) oraz technikę statystycznej analizy danych ilościo- wych. W artykule zaprezentowane są odpowiedzi udzielone wyłącznie przez przedstawicieli banków (N=127). W opracowaniu weryfikuje się hipotezę: Banki zdążą zmodernizować sys- tem zarządzania ryzykiem do stanu jego ewolucji w 2035 roku. W stosunku do monografii odniesiono się odmiennie do interpretacji i komentarza uzyskanych wyników. Generalny wniosek, jaki nasuwa się z badania to, że nadal banki są mocno zawansowane w rozwiązywaniu bieżących problemów i dość odległe od zdecydowanego przejścia na wdrożenie nowego paradygmatu zarządzaniu ryzykiem.