Bezpieczny Bank

Artykuł został poświęcony trzeciemu, brakującemu filarowi unii bankowej, jakim jest europejski system gwarantowania depozytów. Według założeń system ten ma być wdrażany w latach 2017–2024 i oznacza stopniowe przenoszenie finansowania i odpowiedzialności nad gwarantowaniem depozytów w strefie euro z poziomu krajowego na poziom europejski. Podobnie jak cała unia bankowa, tak i system gwarantowania depozytów są przeznaczone dla krajów strefy euro, ale Polska powinna również uczestniczyć w dyskusji i prezentować rozwiązania korzystne dla krajów spoza strefy euro, które mogą przystąpić do unii bankowej dobrowolnie, na zasadzie bliskiej współpracy (opt-in).

Celem artykułu jest prezentacja wybranych problemów dotyczących skuteczności systemów gwarantowania depozytów. Omówiono tu niestandardowe instrumenty wprowadzone przez systemy w odpowiedzi na globalny kryzys finansowy. Dużą uwagę poświęcono również analizie wybranych miar efektywności systemów gwarancyjnych oraz kwestiom finansowania systemów przez pryzmat modelu finansowania uwzględniającego ryzyko generowane przez uczestników tych systemów

Instrumenty typu contingent convertible (CoCo) są pierwszą w pełni funkcjonującą realizacją koncepcji papieru hybrydowego o własnościach absorpcji strat z punktu widzenia emitenta. Papiery tego typu mogą być emitowane przez banki, przy czym, zgodnie z rozporządzeniem CRR (Capital Requirements Regulation) w określonych przypadkach CoCos, mogą być zaliczane do kapitałów Additional Tier 1 (AT1) oraz Tier 2 (T2). Na mocy dyrektywy Bank Recovery and Resolution Directive (BRRD) organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mają uprawnienia do umorzenia stosownych instrumentów kapitałowych lub ich
konwersji na instrumenty właścicielskie instytucji podlegających reżimowi BRRD (mechanizm bail-in). Dla celu pełnej implementacji mechanizmu bail-in należy w krajowym porządku prawnym stworzyć ramy umożliwiające kreację papierów wartościowych mogących być zaliczanymi przez banki-emitentów do kapitałów AT1 na podstawie rozporządzenia CRR. W obecnym stanie prawnym banki w Polsce nie są w stanie emitować papierów AT1 CoCos. Niestety, sytuacja w tym zakresie nie ulegnie zmianie po przyjęciu projektowanej ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, która wykonuje dyrektywę BRRD.

Na przełomie lat 2015/16 Komisja Europejska przeprowadziła konsultacje w sprawie ogólnoeuropejskich regulacji dotyczących listów zastawnych. W konsultacjach tych Komisja zwróciła uwagę na różnice w ramach prawnych poszczególnych krajów członkowskich, które mogą być przyczyną niekorzystnej fragmentacji rynku, oraz przedstawiła propozycje służące zwiększeniu integracji rynku. Polskie listy zastawne mogą istotnie skorzystać na rekomendowanych przez Komisję Europejską propozycjach, które mają na celu m.in. zniesienie podziału na kraje główne i peryferyjne oraz ułatwienie inwestycji w listy zastawne między państwami Unii
Europejskiej i ze strony państw trzecich, a w efekcie mają prowadzić do konwergencji spread’ów. Propozycje te powinny przyczynić się do zwiększenia popytu o dalszego obniżenia kosztu finansowania dla polskich emitentów i w konsekwencji bardziej dynamicznego rozwoju polskiego rynku listów zastawnych.
Materiał konsultacyjny Komisji Europejskiej został zaopiniowany przez przedstawicieli różnych grup interesariuszy polskiego rynku listów zastawnych, w tym w szczególności emitentów, inwestorów, regulatorów oraz niezależnych ekspertów.
W artykule przedstawiono wspólne stanowisko polskich ekspertów w zakresie proponowanych przez Komisję Europejską regulacji dotyczących jednolitego europejskiego rynku listów zastawnych

Wysoka efektywność działalności gospodarczej poszczególnych podmiotów oraz maksymalizacja rozwoju gospodarki danego kraju nie może być osiągnięta w sytuacji źle funkcjonujących mechanizmów rynkowych. W prezentowanym artykule autor odnosi się do słabo działających mechanizmów rynkowych w polskim sektorze finansowym, co hamuje rozwój sfery realnej albo utrudnia uzyskanie odpowiedniej skali działalności. Do obszarów tych należą: deficyt długoterminowego finansowania nieruchomości, mały rynek listów zastawnych i obligacji hipotecznych, niski udział inwestycji gospodarstw domowych w instrumenty rynku kapitałowego, słabo
rozwinięty i mało konkurencyjny rynek kapitałowy, ograniczony i mało zdywersyfikowany dostęp przedsiębiorstw do kapitału. Niniejsze opracowanie zawiera charakterystykę wymienionych wyżej obszarów, w których mechanizmy rynkowe nie mogą dobrze funkcjonować. Ponadto zostaną zarysowane sposoby i kierunki poprawy procesów rynkowych, a także rola planu rozwoju gospodarczego rządu w usprawnianiu funkcjonowania rynku.

Celem opracowania jest uzasadnienie konieczności wyodrębnienia oraz wskazania istotnych elementów teorii prawa rynku finansowego, pomocnych w analizie i zrozumieniu niełatwej, obszernej i ciągle podlegającej zmianom jego materii. Obowiązujące przepisy z zakresu prawa rynku finansowego UE dają możliwość wyodrębnienia jego części ogólnej, która tworzy podwaliny dla budowy teorii prawa rynku finansowego. Kształtowanie normatywnego, teoretycznego szkieletu pojęć, instytucji, instrumentów władczego i niewładczego oddziaływania na rynku finansowym w obliczu „nadprodukcji” aktów prawa dotyczących poszczególnych
segmentów tego rynku jest szczególnie potrzebne dla szybkiego reagowania na wydarzenia na rynkach finansowych, a budowanie teorii prawa rynku finansowego i wyodrębnianie części ogólnej tego prawa, głównie przy zastosowaniu podejścia nadzorczego, odgrywać może rolę porządkującą i upraszczającą rozumienie przepisów.

W artykule została omówiona kwestia funkcjonowania kart płatniczych pod kątem bezpieczeństwa transakcji dokonywanych z wykorzystaniem „plastikowego pieniądza”, ze szczególnym uwzględnieniem przestępstwa skimmingu i jego wpływ na zmiany techniczne, organizacyjne i prawne rynku kart płatniczych. Ściśle wiąże się z tym termin EMV, rozumiany jako globalny standard obsługi płatności przy użyciu kart z mikroprocesorem. Przyczynił się on w dużej mierze do zmiany obrazu przestępczości popełnianej na omawianym polu, w tym przede wszystkim migracji oszustw kartowych z jednych obszarów geograficznych do innych.

Przedmiotem niniejszego opracowania jest przedstawienie kwestii ochrony najsłabszych uczestników e-bankowości – konsumentów. W tej dziedzinie często istnieje konflikt interesów między uczestnikami, tj. użytkownikami, wydawcami i akceptantami instrumentów elektronicznych. Artykuł powstał w wyniku analizyankiety przeprowadzonej w 2013 r. Ma na celu ukazanie na podstawie badania ankietowego poziomu ochrony oraz świadomości konsumenta bankowości elektronicznej. Weryfikuje również hipotezę, że rodzaj grupy społecznej ma wpływ na bezpieczeństwo e-bankowości